''એક સિનિયર એમ.આર. ની વ્યથા'' ✍✍ ઋત્વિજ પટેલ (ગુમનામ)
''એક સિનિયર એમ.આર. ની વ્યથા'' સૂર્યથી સળગતી ધરતી માતા પર અડગ ડગલાં ભરતો ભરતો એ આગળ વધતો હતો . ના રાત ના દિવસ નુ ભાન હતું એને . એ આગળ ડગલાં ભરતો હતો . અંધકારને ચિરીને આગળ વધતા પ્રકાશની જેમ દર્દીઓમાં એ આશાનું કિરણ હતો . એનું નામ બ્રિજેશ હતું . પણ એનું કામ બહુ અઘરું હતું . સવારે ટિફિનનો ડબ્બો લઈને આશરે પાંચ - છ વાગ્યાની આસપાસ ઘરેથી નીકળી જાય . પાસે કંપની એ આપેલી સેમ્પલ થી ભરેલી મોટી બેગ અને દાક્તર ને આપવાના અંગ્રેજી ભાષા માં લખેલા કાગળિયા . આખો દિવસ એક દવાની દુકાન થી બીજી દુકાન ને એક દાક્તર થી બીજા દાક્તર ની હોસ્પિટલ સુધી ફરતો રહેતો ને કંપની ને આપેલા દવાના સેમ્પલ ને કાગળિયા આપતો રહેતો . વચ્ચે જો થોડો સમય મળી જાય તો ચા ની દુકાન પણ બેસી ને ટિફિન ખાઈ લેતો . આવતા જતા લોકો ને જોતો રહેતો . ક્યારેક ક્યાંક બાગ દેખાઈ જાય તો એમાં જઈ ને મખમલી ઘાસ પર લંબાવી દે તો ને એક જોકું ખાઈ લેતો . ફરી સાંજે એ જ દોડાદોડી ને રાત્રે દસ વાગ્યા ન...